Tadaaaa, zie hier onze nieuwe auto:
Alhoewel, 2016 is niet helemaal nieuw, voor ons echter absoluut nieuw genoeg. Bovendien is het een milieuvriendelijke, zodat we de komende drie jaar niet eens wegenbelasting hoeven te betalen. Een beetje veel te wit is hij wel, gezien de wegen hier in de buurt, dus na elke rit vol met zwarte en grijze spikkels. Richard poetst ze netjes weg, we hebben zelfs een jas voor de auto gekocht ter bescherming tegen weer en wind. We hopen er de komende zeven jaar mee door te komen, net als met de vorige. Misschien wel tien, maar vermoedelijk maken we daarvoor inmiddels toch teveel kilometers...
Het oude bakkie reed nog steeds lekker, startte trouw bij alle temperaturen, kwam ook dit jaar weer probleemloos door de proef-keuring, maar we zijn niet zo van die zelf-sleutelaars, dus ja... Als je dan opeens een schitterende aanbieding ziet... Heel even leek de vorige nog in de familie te blijven, want Eva had zich laten ontvallen dat met haar huidige gependel tussen Halmstad en Jönköping een auto wel heel erg fijn zou zijn, en ze hád er eventueel een budget voor. De prijs die onze eigen garage ervoor wilde geven, zou ook Eva kunnen en willen betalen, maar achteraf waren we blij dat ze er toch vanaf zag, vanwege 'het verkeerde moment':
Toen Richard er namelijk mee naar een autohandelaar in Vålberg reed, brandde er opeens een lampje op het dashboard wat we nog niet eerder gezien hadden. Het ging even later weer uit, maar we hebben het toch even opgezocht: het bleek met de airbag te maken te hebben. De opkoper gaf er bijna de door ons gevraagde prijs voor, en wilde de auto zo snel mogelijk hebben. Drie dagen later zou onze nieuwe klaar zijn, dus geen probleem. Dachten we.
Onze garage belde daags tevoren: ze hadden hem nog even helemaal nagekeken, en er bleek een onderdeel besteld te moeten worden, of het twee dagen later mocht zijn? Dus Rich belde naar Vålberg, en het was voor hun ok. Weer een dag later een nieuw telefoontje: dat onderdeel was niet in Zweden te krijgen, dus het kon wel twee weken duren. Dat zou dan precies in onze Praag-week zijn, dus Richard raakte geërgerd, en zei dat dat niet kon omdat de andere auto al beloofd was, en dat ons probleem niet was: daags voor de oorspronkelijke leverdatum hadden we netjes betaald. De dag erop kreeg hij de sleutels van een leen-auto, die de garage net binnen had gekregen voor de verkoop.
Een maatje kleiner dan die we hadden (als Richard reed stond de bestuurdersstoel bijna tegen de achterbank aan) en het rook er enorm naar nagellak, maar het reed. Richard kon gewoon de oude auto naar Vålberg rijden, kreeg kontant betaald, met een handgeschreven bonnetje. De man was zelfs nog zo aardig om hem naar de bushalte te rijden, en precies op dát moment ging het lampje weer branden... Hij mopperde een beetje: dat kon wel eens een dure reparatie worden, of Rich wat van de prijs af wilde doen? Rich zei doodleuk dat hij er al 2000 kronen van af had gedaan, en daar bleef het bij.
Zodoende bleek het maar heel goed te zijn dat Eva de auto niet heeft overgenomen, het zou geen goed begin geweest zijn, met die airbag... Net toen wij in Praag door de security waren voor de terugreis, belde onze garage dat de auto klaar was, dus Richard heeft hem vorige week op de eerste werkdag na de vakantie opgehaald. Met korting, omdat we niks inruilden, én een gratis beurt ter compensatie van het ongemak. Nu proberen we Yuri op de kast te jagen: het is de bedoeling dat hij komende zomer veel met Richard gaat rijden om te oefenen voor het rijbewijs (moet hij wel eerst de vergunning daarvoor binnen zien te halen middels een ogentest en een avondcursus waarin ze hem o.a. vertellen wat de gevaren zijn van alcohol in het verkeer). We willen de auto wel graag een beetje deuk-en krasvrij houden nu hij toch al zo mooi glimt, natuurlijk!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten