Tien dagen geleden: de ijsbloemen op het raam, 's ochtends vroeg, en minus 15 op de buitenthermometer.
Evengoed hebben we afgelopen zondagmiddag heerlijk op het 'zonnedek' gezeten, bij +10 graden. Richard moest wel eerst een pak sneeuw wegscheppen, maar daarna pastten de stoelen en wij én de honden er precies op. Overdag dooi, maar voorlopig kunnen de aardappels de grond nog niet in:
Maandagochtend scheen de zon ook wel weer heerlijk, maar Koning Winter dénkt er nog niet over zich terug te trekken:
Ook vanochtend weer ijsbloemen, buiten -12, binnen in de keuken +14, dus de kachel toch maar weer een uurtje aan. De bossen zijn nog behoorlijk onbegaanbaar, en we raken wat uitgekeken op de paar gebaande paden in de buurt. De honden ook, trouwens. Tijd voor eigen initiatief: Asso kon onlangs zijn geliefde rubber ring (hij heeft een groene en een blauwe, maar de blauwe is de beste, vindt hij) niet vinden, toen ik hem opdroeg die te zoeken. Hij bleef een minuut of twee ronddolen door kamer en keuken, en kwam vervolgens aanzetten met de afgevallen wikkel van één van mijn bolletjes wol. Dat leverde hem uiteraard een enorm compliment op, de wikkel werd verruild voor een snoepje. Waarna we allebei op onze buik voor de bank lagen om met een golfclub van het baasje de rubber ringen tevoorschijn te halen.
Ook dat golfseizoen laat nog een paar weken op zich wachten, dus die club ligt voorlopig onder de bank: voor het geval er nog meer speelgoed onder rolt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten