Ronja blijkt een jagertje te zijn. Niet dat me dat heel erg verbaast, want ze rent maar wat graag achter bijvoorbeeld een opvliegende auerhaan aan, tijdens de wandelingen.
Vanmiddag deed ze, samen met Asso, een vangst. Ze waren notabene aangelijnd, ik had het totaal niet verwacht: er liep een beestje voor ons uit op het pad, vanmiddag, en aanvankelijk dacht ik dat het een egel was. Uiterst onwaarschijnlijk, gezien de sneeuw en de temperatuur. Dichterbij gekomen leek het op een rat, maar daarvoor was de staart te kort, een mol kon het ook niet zijn boven de grond, op klaarlichte dag. Eigenlijk had ik verwacht dat het diertje ervandoor zou stuiven toen we nog dichterbij kwamen, maar het leek ons helemaal niet in de gaten te hebben. Asso en Ronja grepen hun kans, en binnen twee seconden was het drama geschied: de sork, zoals ze die in Zweden noemen, was nog helemaal heel, maar morsdood...
Volgens het woordenboek is een sork een woelmuis, volgens wikipedia bestaan er watersorken, bergsorken, bossorken, veldsorken. Dus ik weet nog steeds niet wat het uiteindelijk was, maar bovenstaand plaatje lijkt er het meest op. Met dank aan google.
Nog meer drama heeft zich tijdens onze Praagreis afgespeeld, op pakweg een halfuur loopafstand (met honden, 20 minuten zonder honden) van de torp: buurman Erik ontdekte het kadaver van een nog maar pas door wolven gedood en aangevreten elandkalf, half op het pad. Nu onderzoekt elk län (provincie) het wolvenbestand, dus hij nam contact op met de mensen in ons dorp die daar aan meewerken. Die namen monsters van uitwerpselen (waaruit bijvoorbeeld bleek dat er een loops teefje bij was), maten de grootte van de pootafdrukken, volgden de sporen een heel eind de heuvel op (een makkie met zoveel sneeuw), en installeerden een camera in de hoop erachter te komen uit hoeveel wolven de roedel bestaat. Andere sporen waren wat vaag, maar leken op die van een lynx.
Nu kwam die camera er helaas pas de volgende dag, en toen hadden de wolven hun feestje al wel zo'n beetje gehad. Groot was de schok dan ook, toen er een paar dagen later foto's van een järv opdoken. Een veelvraat in levenden lijve! Die worden verondersteld alleen in het uiterste noorden en in bergachtige gebieden voor te komen. In 2016 is er eentje in Värmland gespot: 80 kilometer ten noorden van Karlstad, dus minstens 30 km hiervandaan.
Een dag eerder gaf de camera beelden van een steenarend. De steenarend is sinds een jaar of drie weer terug in de buurt. Met een spanwijdte van 2 meter pikken ze nog weleens een pasgeboren lam mee, een reekalfje, een kat, of een kleinere hond. Ik begrijp opeens de reactie van Gaia, als ze omhoog staat te staren wanneer er heel hoog een vliegtuig overvliegt...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten