Het weekend met Yuri begon mistig en koud, dus zaterdagochtend hadden we voor het eerst in máánden de houtkachel weer aan, en nadat we ons de hele zomer hadden beholpen met de twee electrische kookplaatjes (of de barbecue buiten), besloot ik de beloofde pannenkoeken op het houtfornuis te bakken. Enige vertraging bij het aansteken van het fornuis hadden we na zo lange tijd wel, al lag het niet aan dikke rookwolken in de keuken, zoals vorig jaar, want de schoorsteenveger had zijn werk goed gedaan: we hebben een droge en roet-vrije schoorsteen.
Dit keer zat het probleem meer in de kast achter het fornuis, waar we de direct te gebruiken voorraad blokken en aanmaakhoutjes plegen te hebben, zodat we permanent kurkdroog hout tot onze beschikking hebben. Of eigenlijk kwam het probleem er zelf uitrennen, in de vorm van een grijze muis, toen ik wat spaanders uit een grote plastic boodschappentas pakte. Natuurlijk kwamen de honden óók meteen kijken, dus het arme beest sprong net zo snel weer terug de kast in om tussen het hout te verdwijnen. Ik had de laatste twee weken al regelmatig met een zaklantaarn in die kast staan schijnen omdat ik wat meende te horen, maar nooit wat gevonden. Nu was de lantaarn niet eens nodig, want er klonk geritsel uit de tas. Een kleine muis deed de grootste moeite om er uit te springen en kwam steeds een paar centimeter tekort...
Met tas en al naar buiten dan maar, en voorzichtig schuin houden. Er kwam eerst een lichtgrijze, daarna nog een donkergrijze, en na een seconde of wat nog een lichtgrijze muis uit. Ze verspreidden zich door de tuin, in de kast is het sindsdien rustig, en de pannenkoeken smaakten geweldig!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten