Eindelijk post!

Eindelijk hebben we post gekregen! Zomaar, op het nieuwe adres!
En meteen een hele tas vol ook nog!

Regels....

Een hele tijd geleden is de Zweedse ¨Post¨ :



overgenomen, of omgedoopt, in ¨Post Nord¨:

Nu interesseren de details mij helemaal niet, het maakt mij eigenlijk niets uit door wie de post wordt bezorgd, áls de post maar wordt bezorgd. En dáár zat ´m nu net de kneep...

Vlak voor we definitief verhuisden, hebben we met een ijzerdraadje een brievenbus aan het paaltje gehangen dat bij onze torp langs de weg stond. Keurig netjes met watervaste stift het adres erop geschreven ook nog. Maar wat er al langs kwam, niet de autootjes van de posterijen. Wel de auto van onze buren op nummer 3, waar onze post, voorzien van een groot vraagteken, was afgeleverd. Ook de auto van de buurvrouw op nummer 1, zo hebben we die ook meteen leren kennen.

De buurvrouw van nummer 3 belde op een gegeven moment naar het hoofdkantoor, en ze zouden er eens naar kijken. Een week zonder postbezorging later hebben we op onze beurt een mail gestuurd naar de posterijen. Al binnen twee werkdagen kregen we een keurige mail terug, dat ons geval met nummer zoveel naar de verantwoordelijke bezorgdienst was doorgestuurd. Nog een week later kreeg Richard telefoon.Telefoon krijgen op de torp betekent: blijf staan of zitten waar je bent en verroer je niet, want het bereik met de mobieltjes is allerbelabberdst. Zodoende kwam, in drie etappes, het hoge woord eruit:

Op het platteland moeten er per kilometer 3 adressen zijn, willen de posterijen er speciaal voor rijden. Tot aan de buren op nummer 3 is het van beneden gerekend, 900 meter, en tot aan ons 1200. Nu hebben we de pech dat op nummer 2 en 5 niemand woont. (Op nummer 5 alleen een paar weken per jaar, en nummer 2 is van de buren op nummer 3...). Dus we zouden de volgende dag voor één keer de post thuisbezorgd krijgen, en daarna moesten we onze brievenbus naast die van de buren op nummer 3 ophangen.

Het is niet zo eenvoudig om een paal in hardbevroren grond te slaan, dus voor dat dat lukte hadden we een compleet postloze week, zelfs de buren bleven van onze post verschoond. Maar afgelopen maandag is het gelukt, en de postbezorger heeft blijkbaar dinsdag gezien dat er een brievenbus extra was, zodat we gisteren een uitpuilende brievenbus aantroffen. Ze hadden zelfs alle reclamefolders voor ons bewaard, want we waren natuurlijk de nee-nee-sticker vergeten. Voorlopig kunnen we de kachel weer aanmaken!