Asso hoorde hem het eerst. Nadat we de deur van de kast in de woonkamer iets verder open zetten, zagen wij hem ook al gauw: een kleine, donkere, magere muis. Eerlijk gezegd moesten we het beestje groot gelijk geven, want de ingebouwde kast grenst aan de gootsteenkastjes en aan de schoorsteen, dus waarschijnlijk rook het lekker (Richard was net aan het koken) en was het er lekker warm. Na een tijdje waagde hij zich een beetje de kamer in, en werd door Asso telkens meteen weer terug de kast in gejaagd. Gaia maakte het gedoe allemaal niks uit, die bleef lekker op de bank liggen slapen.
Aangezien een tevreden muis al gauw de hele familie- en vriendenkring gaat halen, waren we er niet zo blij mee. In de kast staat één van de plastic muizenvallen die bij de koop van de torp inbegrepen zaten, dus die hebben we maar eens in de looproute van de muis gezet. Daar schoten we niet zo veel mee op: hij bekeek het ding eerst van een afstandje, keek eens voorzichtig naar binnen, en klom er daarna overheen, de kamer weer in. Even later kreeg hij blijkbaar toch genoeg van dat drukke gedoe van Asso, en verdween langs een buis van de verwarming naar boven. In de kast op Yuri's kamer waar die buis uitkomt staat ook een val, een muis vonden we niet.
Ons eten was klaar, en terwijl we aan tafel zaten hoorden we een hoop gestommel in het keukenkastje. Yuri stelde voor om de honden na het eten in de woonkamer op te sluiten, de deur naar de gang en naar buiten open te zetten, andere ontsnappingsroutes te blokkeren en de muis naar buiten te jagen. Ofwel de muis te vangen, een eind te gaan rijden met de auto, en de muis vrij te laten. Wie muizen in huis heeft gehad weet, dat ze vanaf grote afstand ¨hun¨ huis terug kunnen vinden, dus dat idee werd weggestemd.
Ondertussen blééf het gestommel maar voortduren, en toen ik na het eten, gewapend met een zaklantaarn, het gootsteenkastje inspecteerde ontdekten we de arme muis al snel: de andere val van plastic had hij nog weten te omzeilen, maar er bleek helemaal achterin ook nog een ouderwetse te staan, met zo'n nare metalen springveer, en dáár was hij met kop en schouder (en poot) in terecht gekomen. Dus dat gestommel werd veroorzaakt door zijn pogingen zich van de val te ontdoen - die daardoor door het hele kastje werd gesleept. Met de pook van de kachel kon ik er net bij, en Yuri´s arm was lang genoeg om hem te pakken. Richard riep verontwaardigd dat ik hem niet mocht doodslaan, dat vond hij niet kunnen, dus buiten de voordeur maakte ik de val voorzichtig open en gaf de muis een laatste kans.
Ik ben bang dat hij het niet gehaald heeft: in het donker zag ik een volgens mij driepotige muis het bordesje af strompelen en in de vrieskou om de hoek van het huis verdwijnen. Ik had zo vréselijk met hem te doen... Wat moet ik doen, bij een volgende keer?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten