Volgens onze scheurkalender is het vandaag de eerste dag van de lente, volgens Google was het dat gisteren al. Zelfs zonder die twee kunnen we de lente niet missen, want langs de weg naar Karlstad zagen Richard en ik de eerste kraanvogels in een weiland staan,
even verderop een paar honderd ganzen. Er vliegen met grote regelmaat vluchten witte zwanen over onze torp,
en de fazantenhaan in het dorp loopt meer óp dan náást de weg, dus ik hoop dat die de lentekolder overleeft. Het is maar goed dat op de gruiswegen bij ons ik de buurt niet hard gereden kan worden.
Nog geen enkel jaar ben ik zo laat geweest met voorzaaien van tomaatjes, afrikaantjes en anders leuks en lekkers, en nog nooit ben ik zó secuur geweest met het opvolgen van de adviezen op de zakjes. Met een beetje geluk staan dit jaar de vensterbanken niet véél te vroeg vol met véél te pierige plantenstengels die nog niet uitgeplant kunnen worden omdat er tot half mei nog veel te vaak behoorlijke nachtvorsten voorkomen. Verder ben ik nog nooit zo precies geweest met het schrijven van steeketiketten: de ervaring heeft me geleerd dat ik het écht niet onthoud... Alleen merkte ik pas bij het o zo voorzichtig sproeien van de plantbakjes, dat de stift niet watervast was... Dus ik heb nog wat meer geluk nodig, want omdat ik het nu tóch allemaal had geëtiketteerd, had ik niet eens moeite gedaan om te onthouden wat waar stond. We zullen zien, of de etiketjes uiteindelijk goed terecht gekomen zijn...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten