Thermometer.

Yuri was nu op zijn beurt verkouden thuis, maar gisteren weer aan de beterende hand. De zon scheen 's middags zo lekker, dat hij even naar buiten wilde, en met muts en wanten in de hand vroeg: - Mam, hoe werkt die thermometer buiten eigenlijk? Die geeft 11 graden aan, kan dat wel kloppen? -

Dat kon wel kloppen ja, en aangezien de thermometer (zo'n ouderwetse, niet-digitale en zonder batterij) aan de noordkant van het huis hangt, liet hij de wanten en de muts maar thuis. Ondanks het heldere weer konden we er vannacht geen graadje vorst meer uitwringen, dus vandaag ging de temperatuur nog wat verder omhoog. De sneeuw in de tuin verandert in een dikke laag prut, nog steeds helder wit gelukkig, en alle wegen en paden in onze omgeving zijn modderbanen (geen asfalt). 

Even snel naar buiten een uurtje zon pakken omdat die anders weer achter een stukje bos verdwijnt is er niet meer bij: de zon staat hoog genoeg om ons huisje van 9 tot 15 vol in de zon te zetten. Ja, het wordt lente, de tijd dat de zon het nog net haalde tot de ramen van de bovenverdieping is allang voorbij. Dat uurtje zon werden er vandaag dus 5, waarvan ik er een heel aantal met lege dozen heb lopen prutsen:

Stel je dit terrasje voor met een strakblauwe lucht, kale bomen en bovengenoemde witte prut rondom. 

Aan de andere kant van die struiken moet op een gegeven moment onze moestuin komen. Afgelopen zomer was dat één grote wildernis met veel gras en lupinen, en dat is niet zo 1-2-3 om te spitten, zelfs niet te frezen, om er vervolgens aardappels en allerlei zaaigoed in te zetten. Die moestuin moet voorbereid worden, dus we willen graag op een mooi lapje grond van gras en lupinen af. Afdekken, zodat onkruid niet kan ontkiemen en op een gegeven moment opgeeft. Niets beters dan al die grote (en gratis) kartonnen dozen waar ik mijn garens in geleverd kreeg. Dus op dat terrasje zat ik tape los te peuteren: de dozen verteren t.z.t. wel, maar plastic niet, dus dat moet er af. Zodra er weer onkruid doorheen zou komen dekken we opnieuw af. Stalmest is in het dorp volop af te halen, en verder gaat de komende al het tuinafval erop - toch maar weer gras harken. Zolang kweek ik wel in bakken en zakken. We hebben massa's houten planken uit een stellingkast uit de voormalige winkel, op de hooizolder ontdekte ik lange dunne latten, dus zodra we een schroefboormachine hebben gekocht kan ik me uitleven met het maken van opgehoogde plantbedden. Die komen bovenop de dozen voorlopig. En dan zien we wel weer...