Na een stevige nachtvorst was het vanmorgen (10 april, en niet maart, zoals het systeem abusievelijk aangeeft, vraag me niet waarom...) maar 14 graden in de keuken toen ik beneden kwam. Nu is dat inmiddels geen enkel probleem meer: een vuurtje in de kachel (rechts op de foto) is snel gemaakt met wat verfrommelde ranten, twee aanmaakblokjes, en wat kleine houtjes. In vroeger tijden hadden de meeste torpen een open vuurplaats, waarin ook gekookt werd( in een ketel op een drievoet of hangend aan een haak), maar wij hebben heuse radiatoren in keuken, woonkamer, douche/toilet en in onze slaapkamer. Wanneer we de kachel aan hebben, warmt die een reservoir met water op, en dat water bereikt binnen het uur temperaturen van dik over de 60 graden. Omdat de kachel zelf ook nog eens flink warmte afgeeft is het dan zomaar 20 graden in de keuken. Zolang je niet vergeet hout bij te vullen tenminste, want dat gebeurde in onze begintijd op de torp nog weleens...
De rest van de dag hadden we bakken en bakken met zon, dus na een hoop actie in de tuin heb ik besloten het vandaag maar even rustig aan te doen met koken, zeker omdat het nu nog steeds 20 graden is in de keuken. Gisteren had ik een veel te grote pan soep gemaakt, dus de rest warm ik straks op, en dan wat roergebakken gehakt met knoflook en tomatenpuree voor in een pita-broodje erbij, dat moet toch goed zijn? De broodrooster hebben we meeverhuisd, en voor de rest neem ik wel even het tweepits kookplaatje, al kook ik veel liever op het houtfornuis (links naast de kachel).
Koken op het houtfornuis was in de wintertijd ideaal: eindeloos veel pannen tegelijkertijd, én de oven die automatisch warm werd, én de keuken die heerlijk opwarmde. Dat kon zomaar vijf graden schelen. (Het gedeelte helemaal links van het fornuis is zelfs een warmwaterbereider: je giet bovenin water, en tegen de tijd dat je eten klaar is heb je warm water voor de afwas, of voor een emmertje sop voor de schoonmaak.) En dat voor maar een paar houtjes per gebruik. Die warmwaterbereider wil ik trouwens een keer laten repareren: het kraantje zit los, en wanneer je van bovenaf in het reservoir kijkt, zie je licht beneden, dus ik denk niet dat dat helemaal in orde is...
Het aan de praat krijgen van het fornuis viel de eerste tijd nog helemaal niet mee: de kachel was door de vorige eigenaren regelmatig gestookt, maar het fornuis was zeker twee jaar niet gebruikt. En dus vochtig. Vorige zomer was onze oude buurvrouw uit Arnhem van twee deuren verderop een week te logeren, en ik dacht op een regenachtige dag lekker te koken op dat fornuis, terwijl we zeker een week niet op de torp waren geweest. Die week had wel meer dagen met veel regen gehad, dus ik had na drie kwartier alleen nog maar rookwolken de keuken ingestuurd. En de tuin in, met alle ramen open... Ten einde raad de buren gebeld, maar uiteraard kwamen die precies te laat, brandde het vuurtje, en kon ik eindelijk gaan koken. Ze vertelden nog wel dat het bij ons meestal nog wel meeviel: zij hebben geen dakje boven de schoorsteen, dus bij hevige regen loop hun fornuis gewoon vol... En dan roep je natuurlijk niet meer dat alles in de goede oude tijd veel beter was!
Ondertussen zat de buuf op de keukenbank te gniffelen en filmjes te maken:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten